Gericilik çok boyutlu bir harekettir, her alanı kapsar. Sadece politik ve sosyal yaşama değil, kültürel yaşama da damgasını basmak ister.
Tek istisna, ekonomidir. Bugün de dünyaya egemen olan vahşi kapitalizm, gericiyi de ardına takıp götürmüştür. Şeriatçı, kapitalist düzene kafa tutamaz. Anti-kapitalist Müslümanlık fantezidir.
Gericilerin siyaset ile sosyal ve kültürel yaşamda çuvallamalarının nedeni bu ! Çünkü siyaset, ekonominin yoğunlaşmış ifadesidir !..
Altta vahşi kapitalizm, üstte şeriatçılık olmaz !
Olursa, Suudi Arabistanda, Katarda vb. olduğu gibi, emperyalizmin kucağında olur !. İran gibi antiemperyalist örneklerde de ekonomik sisteme kapitalizm egemendir.
Bizim gericiler, özellikle millilik kavramına düşmandırlar.
Çünkü, ümmetçidirler. Ama, ekonominin dizginleri uluslar arası sermayenin elindedir !.. Bu yüzden ümmetçilikleri boş laftır.
Ama yine de, doğaları gereği, milli-demokratik olan ne varsa, üzerine gitmekten çekinmezler. Baş düşmanları da ulusalcılıktır: Demokratik/laik tam bağımsızlık şiarı !..
Yöremizdeki gericilerin uzun yıllardır Uzun Mehmete kafayı takmalarının nedeni de budur !
Uzun Mehmet millidir. Onu ortaya çıkartan, Cumhuriyet Devrimidir; devrim bilincidir, antiemperyalizmdir. Emekçi dostluğudur
Gericiler bu yüzden Uzun Mehmete karşıdırlar. Bu milli figüre düşmandırlar !.. Bunların arasında kendilerini solcu diye satanların da bulunması, bir ironidir.
Azıcık açalım :
Türkiyede taşkömürünün ilk kez nerede ve kim tarafından bulunduğunun araştırılmasının tarihi 1932dir. İlk Uzun Mehmeti anma ve Kömür Bayramı ise, 1933te, Cumhuriyet Devriminin 10. Yılında, Millet olma bilincinin her alanda somutlaştığı o coşkulu dönemde yapılmıştır.
Cumhuriyet, 10. yılındadır, milli ekonominin temelleri atılmıştır; ama, Zonguldak Taşkömürü Havzası hala yabancıların, özellikle de Fransız sermayesi ile yerli azınlıkların elindedir.Buhar medeniyetine önemli adımlar atmaya çalışan milli devlet, stratejik bir maden olan taşkömürünü henüz millileştirmemiştir; Fransız sermayeli Ereğli Şirketinin (Osmanlı dönemindeki adı Ereğli Şirket-i Osmaniyesi) eline bakmaktadır !..
Özetle, denilebilir ki, taşkömürü havzasında 1848de başlayan yabancı sultası, Cumhuriyetin 10. Yılında da varlığını korumaktadır. 1936/40a kadar da koruyacaktır.
Emperyalistler ve onların işbirlikçileri, 1848-1933 yılları arasındaki 85 yıllık dönemde, havzaya sosyal yaşam pratikleriyle kültürlerini de taşımışlardır. Zonguldak, 1930lu yılların başlarında kolonizasyon hareketinin Türkiyedeki belli başlı odaklarından birisi konumundadır hala..
Uzun Mehmet Olayı, yabancı sultasına karşı bir tarihi/kültürel tepki olarak ortaya çıkmıştır.
Tepkinin, Cumhuriyet Devriminin ve milli devletin kendisini kanıtladığı 10. Yılda su yüzüne çıkması anlaşılabilir bir durumdur.
Zonguldakta taşkömürünün ilk kez kim tarafından bulunduğunun, Zonguldak Halkevinin bünyesinde oluşturulan(1932) üç kişilik bir Komisyon tarafından araştırıldığını ve sonuçlandırıldığını biliyoruz.
Üç kişilik Komisyon şu kişilerden oluşuyordu :
Hüseyin Fehmi İmler, Tahir Karaoğuz ve Ahmet Naim Çıladır.
İmer, 1933te Ticaret Odası Başkanı ve ilk yerli madencilerdendi.
Karaoğuz, Zonguldakın ilk gazetesi (1923) olan Zonguldakın kurucu ve sahibiydi.
O tarihde 29 yaşında olan Ahmet Naim, Ticaret Odasında muhasip olarak çalışıyordu. Aynı zamanda maden hikayeleri ile çeşitli dergilerde politik yazılar yayınlıyordu. Uzun Mehmetle ilgili saha çalışmalarını da o yapmıştı.
Babam Ahmet Naimin, ilk gazetecilik deneyimlerimi yaşadığım 1960lı yılların ortasında (1965) Uzun Mehmete ulaşmalarının çok zor olmadığını bana anlattığını çok iyi anımsıyorum. Şöyle demişti özetle :
Komisyonun en genci ben olduğum için tüm saha çalışmalarını da ben yapmıştım. Elimizde, çalışmanın tarihi çerçevesini çizen önemli bir materyal vardı. II. Mahmut, kömürün aranmasını 1822de ferman buyurmuştu. Kömüre ilk kazma ise 1.Mecidin fermanıyla 1848de vurulmuştu. Yani biz, belirli bir dönem içinde, 1822 tarihli padişah fermanı ile 1932 yılı arasındaki 110 yıllık bir dönem içinde sorunu çözecektik. Ayrıca mekan da belliydi. 84 yıl, bir-iki kuşaklık bir zaman dilimi ! Araştırmaya ilk ocakların açıldığı Ereğliden başladım. Neyren üzerinden Kestaneci köyüne, Uzun Mehmetin ailesine ulaşmam zor olmadı. Zaten kömürün ilk kez bulunuşu tevatürü hala o civarda yaşıyordu. Uzun Mehmetin II.Mahmut döneminde ithal edilen ilk buharlı savaş gemilerinin birinde bahriye askeri olması, öykünün yerine oturmasını kolaylaştırmıştı. Gerçi Bolu Salnamesinde kömürün bulunuş tarihi 1822 olarak belirleniyordu; ama, padişah fermanının çıktığı tarih, bulunuş tarihi olarak saptanmıştı herhalde. Bence yanlıştı. 1829 tarihini çeşitli bilgi ve varsayımları toplayıp eleyerek kararlaştırdık. 8 Kasımı ise, kömürün sosyal yaşama en somut şekliyle girdiği bir ay olması nedeniyle uygun gördük.
O tarihlerde Fransız Şirketi, Sen Barb (Sainte Barbe) ismindeki madencilik azizi adına Zonguldakta bir yortu kutluyordu. Uzun Mehmet Kömür Bayramını o yortuya karşı bir milli gün olarak ortaya çıkarttık.
Uzun Mehmet Olayı bu ! (Ayrıntılı bilgi için bkz : Sina Çıladır, Zonguldak Havzasının Tarihi Gelişimi, GMİS Yayınları )
Redçi-gericiler, Kömür Bayramına milli bir gün olduğu için; entel-liboşlar da oryantalist karakterleri gereği karşı çıkıyorlar.
Buluştukları platform, anti-ulusalcılıktır.
Ama, her ikisinin de ellerinde henüz, Uzun Mehmeti Anma ve Kömür Bayramının yerine koyacak bir bilgi/belge yok. Bu yüzden redçilikleri boşlukta !..
Ama ben onlara bir tüyo vereceğim :
Osmanlının Bolu Salnamesi, II.Mahmutun fermanına dayanarak, 1822yi gösteriyor. Bu tarihe uygun bir molla adı da eklerseniz mis gibi bir bulunuş öyküsü çıkar ortaya ! Bir yandan bununla, bir yandan da Sainte Barbe Maden Yortusu ile göğüsleyebilirsiniz Uzun Mehmeti !..
Haydi rastgele !..
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz bir yorum yapılmamış
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
